हिंदूभूमि-ஹிந்துபூமி
– கீதையில் கண்ணன்
மார்கழி என்பது வெறும் பனிக்காலம் மட்டுமல்ல; அது மானுட ஆன்மா இறைவனை நோக்கிப் பயணிக்கும் ஓர் உன்னத விடியல் காலம். அறிவியலும் ஆன்மீகமும் இணையும் இந்த புனிதப் பயணத்தை இங்கே ஆராய்வோம்.
இது தேவர்களின் வைகறைப் பொழுது. இந்த நேரத்தின் முக்கியத்துவத்தை அறிவியலும் ஆன்மீகமும் வெவ்வேறு கோணங்களில், ஆனால் ஒரே முடிவை நோக்கி விளக்குகின்றன. கீழே உள்ள வரைபடத்தில் கிளிக் செய்து விவரங்களை அறியவும்.
பச்சைப் பகுதியை கிளிக் செய்யவும்
ஆற்றில் உண்டாகும் சுழி (Whirlpool) போன்றது வாழ்க்கை. கரையில் (தொடக்கத்தில்) மெதுவாகவும் அழகாகவும் இருக்கும். ஆனால் மையத்தை (உலகியல் பற்று) நெருங்க நெருங்க அதன் வேகம் மற்றும் ஆபத்து பன்மடங்கு அதிகரிக்கும்.
உலகியல் இன்பங்கள் முதலில் இனிமையாகத் தோன்றி, ஆன்மாவை ஈர்த்து, இறுதியில் பிறப்பு-இறப்பு சுழற்சியில் சிக்க வைத்துவிடும்.
திருவெம்பாவை பாடல்கள் “மீட்புக் கரங்களாக” செயல்படுகின்றன. திசை தெரியாமல் சுழலும் ஆன்மாவை, “சிவநாமம்” என்ற கயிற்றின் மூலம் கரை சேர்க்கிறது.
X-அச்சு: மையத்திற்கு அருகில் செல்லச் செல்ல | Y-அச்சு: சுழற்சியின் வேகம் (துன்பம்)
பாண்டிய மன்னனின் அமைச்சராக இருந்த வாதவூரார், எப்படி மாணிக்கவாசகராக மாறினார்? அவரது வாழ்வில் நடந்த முக்கிய நிகழ்வுகளின் தொகுப்பு.
தொடக்க காலம்
பாண்டிய மன்னனின் முதன்மை அமைச்சராகப் பணியாற்றினார். அறிவுச் செறிவும் நிர்வாகத் திறனும் மிக்கவர்.
திருப்புமுனை
மன்னனுக்காக குதிரை வாங்கச் சென்றபோது, சிவபெருமானை குரு வடிவில் சந்தித்து ஆட்கொள்ளப்பட்டார். அமைச்சர் பதவியைத் துறந்து, இறைப்பணியில் ஈடுபட்டு ஆலயம் கட்டினார்.
அற்புதம்
மன்னன் தண்டித்தபோது, இறைவன் நரிகளைக் குதிரைகளாக மாற்றினார். பின்னர் வைகை வெள்ளம் பெருக்கெடுத்தபோது, இறைவன் வந்தியெனும் மூதாட்டிக்காக ‘பிட்டுக்கு மண் சுமந்த’ திருவிளையாடல் நிகழ்ந்தது.
படைப்பு
மார்கழி மாதத்தில் திருவண்ணாமலையில் தங்கியிருந்தபோது, பெண்கள் பாவை நோன்பு இருப்பதைப் பார்த்து திருவெம்பாவை இயற்றினார்.
பாடலின் வரிகளில் மறைந்துள்ள ஆழ்ந்த தத்துவங்களை அறிய, வண்ணமிடப்பட்ட சொற்களை கிளிக் செய்யவும்.
“ஆதியும் அந்தமும் இல்லா அரும்பெருஞ் சோதியை யாம்பாடக் கேட்டேயும் வாள்தடங்கண் மாதே வளருதியோ வன்செவியோ நின்செவிதான்…”
பொருள்: தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாத பெரும் ஜோதி வடிவமான இறைவனை நாங்கள் பாடுகிறோம். வாள் போன்ற கூர்மையான கண்களை உடைய பெண்ணே! அதைக் கேட்டும் இன்னும் உறங்குகிறாயா?
👆
இடதுபுறம் உள்ள பாடலில் வண்ணச் சொற்களை கிளிக் செய்து விளக்கம் பெறுக.
தத்துவம்: இறைவன் காலத்திற்கும் இடத்திற்கும் அப்பாற்பட்டவன் (சொரூப நிலை). ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத ஜோதி.
புராணம்: பிரம்மாவும் விஷ்ணுவும் அடிமுடி தேடியபோது, சிவன் “அரும்பெருஞ்சோதியாக” நின்ற நிகழ்வைக் குறிக்கிறது.
தத்துவம்: கண்கள் வாள் போல கூர்மையாக இருந்தும் (அறிவு இருந்தும்) உறங்குவது, உலகியல் மாயையில் மூழ்கிக் கிடக்கும் ஆன்மாவைக் குறிக்கிறது.
அடியார் கடமை: தானும் விழித்து, அறியாமையில் இருக்கும் பிறரையும் எழுப்புவதே சிறந்த பக்தி.
தனித்து அல்ல, கூடித் தொழுவதே சிறப்பு.
“யாம் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம்”
குறையாத அருட்செல்வம்.
Your email address will not be published. Required fields are marked *
Comment *
Name *
Email *
Website